MutedilDalgalı | MutedilDalgalı Şiirleri | Edebiyat | Şiirler

Gitmek değildi evet!
Hırçın gözlerine bakmadan, vedasız oldu kaçışım.
Akşam kuytuluğunda,
Kurşuna dizip mazimi,
Sonra da meydan okuyup beni bekleyen fırtınalara,
Ani oldu ayrılışım…

Koynuna fütursuzca girmelerimi,
Yalansız sevişlerimi,
Her görüşümdeki iç titremelerimi,
Kıyamadım sana bırakmaya…
Horlanmış, ezilmiş,
Hırpalanmış kalmamalıydı yarınlarım.

Yoluna şiirler yazdığım,
Her seferinde daha farklı sevişleri olan adamım!
Hergün yeniden aşık olduğum,
Her sevgimde farklı yaralar açan,
Sevgimin zirvesi,
Yüreğimin harabesi olan adamım!
Bu;
Binlerce kez tasarlayıp, ilk kaçışım...

Gitmeden;
O çok sevdiğin, saatlerce anlattığın gökyüzüne baktım ilkin,
Yağmura dönmedi gözyaşlarım.
Şehrin kokusu burnuma yapıştı sonra,
Ve avuçlarıma; yarım kalmış kadınlığım…

Gitmek değildi evet.
Kaçış de, terk ediş…
Ne dersen artık
Sessiz oldu ayrılışım.
Akşamları ve ay’ı sana bıraktım.
Buldun mu yazdığım notu?
Adamım!
Sen,
Karanlıkta göz kırpan ,
En parlak yıldızımdın,
KAYDIN!

Ah şiir!
Yine mi sen geldin yalınayak?
Gecemi böldün.
Uykum var git şimdi!
Yarın sabah gel olmaz mı?
Dur dur!
Küsme tamam...
Bir mum yakayım bari,
Hava da soğuk,
Az bekle, üzerime birşeyler alayım.
Vaktin mi yok?
Ama ben çağırmadım ki seni...
Ondan hazırlıksızım böyle.
Saat gecenin bilmem kaçı.
Umarım hüzünle gelmedin, hiç çekemem bu saatte.
Gittin mi şiir?
Nerdesin?
Off.
Hem kendin çıkageldin ansızın, hem gittin
Olmaz ki...
Uykum da kaçtı.
Gerçi biraz kırgın sana yüreğim.
Durduramadık onu.
Kal dedik anlamadı,
Yazamadık demek ki...
Sev dedik duymadı.
Git şiir sende git!
Böyle ortada bırakın beni.
Tesellim olmasın öyle mi?
Seninle bir olup çağrılar yapacaktık,
Anlatmaya çalışacaktık özlemimi...
Sen de git şiir,
Çağırmadan gönlüme konuk olan,
Sonra kaçan sevgilim gibi...